سرعت پرس– صرف نظر از اینکه در کدام سمت ایستادهاید، جمهوری خلق چین یک غول تولیدی است که منبع ارزشمندی برای هر اقتصاد مدرن است. آنها از بسیاری جهات اول هستند و البته این اول بودن به مذاق دیگر بزرگان اقتصادی دنیا چندان خوش نمیآید. این کشور علاوه بر جمعیت بزرگ (1.4 میلیارد نفری) به دلیل کارگر ارزان و توجه اندک به بهداشت و ایمنی و مقررات زیست محیطی، در تولید خیلی از محصولات برتری دارد. بر اساس گزارش سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، ابرقدرت آسیایی از نظر تولید غلات، سبزیجات، میوه، ماهیگیری، مرغ، گوشت، تخم مرغ و پنبه رتبه اول را در جهان دارد! جمهوری خلق چین از زمانی که مائو تسه تونگ رئیس دولت مرکزی خلق شد، تا حال حاضر که توسط یک اقتصاد اقتصاد بازار سوسیالیستی مختلط، به تجارت مشغول است، در خیلی از موارد یکه تازی میکند. چین بزرگترین تولیدکننده و صادرکنندهٔ کالا به جهان است، بیشترین حجم تجارت را در اختیار دارد و نقش برجستهای در تجارت جهانی بازی میکند. آنها در سالهای گذشته بهطور روزافزون در سازمانها و پیمانهای بیشتری عضویت و مشارکت داشتهاند. چین علاوه بر این، انحصار مواد معدنی کمیاب را هم به خود اختصاص داده است که این برای غرب خبر بدی است، به طوری که دونالد ترامپ، رئیس جمهور سابق آمریکا دو سال پیش فرمان اجرایی را امضا کرد که در آن وضعیت اضطراری ملی اعلام شد. مواد معدنی خاکی کمیاب برای بسیاری از کاربردها، از جمله قطعات و قطعات نظامی که شامل سیستمهای هدایت موشک، سیستمهای رادار و سونار و ارتباطات ماهوارهای میشود، حیاتی هستند و انحصار این مواد بسیار نگران کننده است.
با این حال، همه اینها چه ربطی به صنعت خودرو دارد؟! 1.4 میلیارد مشتری بالقوه بازار بسیار بزرگی را تشکیل میدهد و بسیاری از خودروسازان از سر ناچاری با اکراه موافقت کردهاند که مالکیت معنوی برای تولید و فروش خودرو در چین را با آنها به اشتراک بگذارند. همانطور که قبلا ذکر شد، نیروی کار در مقایسه با نرخهای غربی بسیار ارزانتر است و البته حکومت چین به دلیل بسیاری از موارد نقض حقوق بشر، از جمله کار اجباری شناخته شده است. کمپین هدفمند حزب کمونیست چین علیه مردم اویغور و دیگر گروههای مسلمان ترک در سین کیانگ موضوعی شناخته شده است. همچنین به گفته ران وایدن، رئیس کمیته مالی سنای ایالات متحده، هشت خودروساز بزرگ از زنجیره تامین مرتبط با کار اجباری در سین کیانگ استفاده میکنند و مجموعه موارد ذکر شده موجب شده است تا سنای آمریکا در این خصوص بسیار حساس شود.
خودروسازان مورد بحث نیز عبارتند از: فورد (شامل لینکلن)، جنرال موتورز (با مجموعهای از برندهای مختلف)، هوندا (آکورا)، مرسدس بنزAMG و (مایباخ)، استلانتیس (با مجموعهای برندهای زیرمجموعه)، تسلا، تویوتا (لکسس) و گروه فولکس واگن که گویا واردات محصولات ساخته شده آنها مرتبط زنجیره تامین و کار اجباری در سین کیانگ، قوانین تجارت فدرال ایالات متحده را نقض میکند.
وایدن در این مورد گفته است: «مگر اینکه بررسیهای لازم تأیید کند که قطعات تولید شده با کار اجباری مرتبط نیستند. درواقع خودروسازان نمیتوانند و نباید خودروهایی را در ایالات متحده بفروشند که شامل قطعات استخراج شده یا تولید شده در سینکیانگ است. وی همچنین تاکید کرده است که ایالات متحده آمریکا سرکوب وحشیانه اویغورها را نسل کشی و جنایت علیه بشریت میداند.
وایدن البته میداند که یک خودروی کاملاً جدید شامل تعداد زیادی از قطعات تولید شدهای است که مکان تامینکننده آن و دیگر جزئیات منحصراً در اختیار خودروساز است. جالب اینجاست که برخی از شرکتها حتی نمیدانند که زنجیره تامین آنها با جمهوری خلق چین در ارتباط است! به عنوان مثال، دفتر برنامه مشترک F-35 مجبور شد تحویل لاکهید مارتین F-35 را پس از یافتن مواداولیه کمیاب زنجیره تامین، عرضه شده توسط چین، متوقف کند. درواقع Honeywell نمی دانست که زیرسیستم پکیچ قدرتی یکپارچه این سیستم، مگنتهایی هست که از خاکهای کمیاب استخراج شده در PRC تولید میشود.
از آنجایی که صنعت خودرو به دلیل پنهان کردن حقیقت از مردم بدنام است، پر بیراه نیست که رسوایی دیزلگیت(دروغ گویی در خصوص میزان مصرف سوخت و انتشار آلایندهها) به ذهن متبادر شود! در نتیجه، سوال اصلی اینجاست که آیا زنجیره تامین این هشت خودروساز شامل مواد خام، معدنی، فرآوری و یا ساخت قطعات مرتبط با سین کیانگ است یا خیر؟
سوالی که هیچ یک از هشت خودروساز تاکنون به آن پاسخ ندادهاند.
لینک کوتاه مقاله: https://soratpress.ir/?p=6983
