به گزارش سرعت پرس ، جمعآوری تدریجی کارتهای سوخت جایگاهداران و بحث درباره تغییر شیوه عرضه بنزین، بار دیگر نگرانیهایی درباره آینده سهمیهبندی و هزینه رفتوآمد خانوارها ایجاد کرده است. دولت مقابله با قاچاق و مدیریت مصرف را از اهداف اصلی این اقدامات اعلام کرده، اما هنوز پرسشهایی درباره نحوه تأمین سوخت مازاد، سهمیههای جبرانی و شرایط مناطق کمبرخوردار وجود دارد.
محمدجعفر قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور، اعلام کرده که کارتهای سوخت جایگاهداران تاکنون در ۱۲ استان جمعآوری شده و این روند بهتدریج ادامه خواهد یافت. همچنین قرار است برای برخی گروههای شغلی از جمله معلمان، صیادان و کادر درمان سهمیه جبرانی در نظر گرفته شود.
اما مسئله اصلی این است که چرا بار کاهش مصرف بنزین بیشتر بر دوش مردم قرار میگیرد، در حالی که بخش قابل توجهی از خودروهای تولید داخل همچنان مصرف سوخت بالایی دارند؟
بسیاری از خانوارها به دلیل قیمت بالای خودرو و محدودیت قدرت خرید، امکان جایگزینی خودروی فعلی با مدلهای کممصرف را ندارند. از سوی دیگر، ضعف حملونقل عمومی در برخی شهرها و مناطق کشور، وابستگی مردم به خودروهای شخصی را افزایش داده است.
کارشناسان تأکید دارند که مدیریت مصرف بنزین باید همزمان با اصلاح استاندارد مصرف خودروهای داخلی، نوسازی ناوگان فرسوده، توسعه خودروهای هیبریدی و برقی و گسترش استفاده از سوختهایی مانند CNG دنبال شود.
در کنار این مسائل، نبود مرجع واحد برای اطلاعرسانی تصمیمهای بنزینی نیز به ابهامات دامن زده است. انتشار اظهارات متفاوت درباره سهمیهها، کارتهای سوخت و محدودیتهای احتمالی، بدون ارائه برنامه اجرایی مشخص، میتواند نگرانی مصرفکنندگان را افزایش دهد.
در نهایت، حل ناترازی بنزین تنها با محدودکردن دسترسی مردم به سوخت امکانپذیر نیست. دولت باید در کنار مقابله با قاچاق، خودروسازان را به کاهش مصرف محصولاتشان ملزم کند و پیش از اجرای محدودیتهای جدید، جایگزینهای مناسب و قابل دسترس را در اختیار مردم قرار دهد./ایرانجیب
لینک کوتاه مقاله: https://soratpress.ir/?p=59447











