پایگاه خبری سرعت پرس

۱۲:۳۰ - ۱۸ دی ۱۳۹۸
نوشته: امیرحسین اقتداری





در طول تاریخ صنعت خودروسازی،‌ همواره اتومبیل‌های بسیاری طراحی و به تولید رسیده‌اند که هر کدامشان ویژگی‌های مخصوص به خود را داشته‌اند. طبعاً در این بین بعضی چهره‌ای زشت‌تر و برخی دیگر ظاهری زیباتر دارند، برخی شناخته شده و بعضی‌دیگر هم گمنام مانده‌اند. در این گزارش ما نیز به سراغ خودروهایی رفته‌ایم که شاید برخی از آنها در بین علاقمندان کمی ناشناخته‌تر باشند/



رنو آلپین GTA شش سیلندر توربو

 


این خودرو با طراحی کانسپت مانندش، در واقع به منظور رقابت با پورشه ساخته شده بود و اتفاقاً در قسمت انتهایی بی شباهت به پورشه ۹۴۴ هم نبود! از این اتومبیل در فرانسه و در حدود هفت سال-از اواخر ۱۹۸۴ تا  ۱۹۹۱ میلادی- تنها ۷ هزار نسخه تولید شد. جنس بدنه آلپاین GTA به منظور سبک‌سازی از فایبر گلاس و پلاستیک پلی‌استر بود، جالب است بدانید که این اولین باری بود که اجزای پلی‌استری به وسیله ربات‌هایی که با فشار قوی آب، اجزا را شکل می‌دادند فرم یافته بودند. در آن دوره پیشرانه مدل D501 05-که تولیدش از سال ۱۹۸۵ شروع شده بود- یک موتور ۲.۵ لیتری شش سیلندر توربویی بود که در رنو ۲۵ نیز نصب شده بود. این موتور توانی معادل ۱۹۷ اسب‌بخار و ۲۸۵ نیوتن‌متر گشتاور را برای این ماشین به ارمغان می‌آورد که در آن زمان عدد بسیاری مناسبی برای وزن ۱۲۰۰ کیلوگرمی‌اش بود چراکه حداکثر سرعت دست یافتنی با آن ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت و شتاب صفر تا صدش نیز در حدود ۷ ثانیه بود، هم سامانه تنتقال قدرت وهم موتور هر دو در قسمت عقب بودند و در نهایت نیز یک گیربکس پنج سرعته وظیفه انتقال قدرت را عهده دار بود. همانطور که در بالاتر هم اشاره شد از موارد قابل توجه در این فرانسوی، می‌توان به طراحی زیبا و غیر تکراری آن اشاره نمود. در داخل کابین با محیطی فضایی روبه‌رو هستیم! در کنسول میانی شاهد انبوهی از دکمه‌ها و ادوات با طراحی عجیب اما در عین‌حال بسیار جذاب هستیم و در نمای بیرونی نیز حالت آیرودینامیکی بدنه جلب توجه می‌کند. از نکات دیگر در مورد طراحی این کوپه ۲+۲ باید به رینگ‌های زیبا و ستون مثلثی شکل (C) اشاره نمود. لازم به ذکر است که GTA در زمانه خودش از آیرودینامیک ترین اتومبیل‌های روز به حساب می‌آمد.

 


نسل اول ایسوزو پیازا piazza

 


پیازا درواقع تلاشی نسبتاً ناموفق از جانب جنرال‌موتورز برای تولید خودرویی اسپرت بود. آن‌ها با همراهی ژاپنی‌ها و برای رقابت با محصولات پرآوازهٔ ژاپنی همچون مزدا RX7 این خودرو را طراحی کردند. پیازا

بر پایه پلت فرمی مشترک با شورولت chevette و توسط طراحی ایتالیایی به نام Giorgetto Giugaro طراحی شد اما نهایتاً چهره‌اش چندان جذاب و اسپرتی از آب در نیامد. این محصول در زمان عرضه-از ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ میلادی- با سه نام ایسوزو پیازا piazza، ایسوزو ایمپالس impluse و هولدن پیازا piazza بسته به بازار فروش در کشورهای مختلف از جمله آمریکا و استرالیا عرضه می‌شد. جالب آنکه دلیل در نظر نگرفتن نام پیازا در بازار آمریکا برای این بود که نام آن با پیتزا به اشتباه گرفته نشود! بر روی این مدل نیز پیشرانه‌های مختلفی مانند یک نمونه ۲.۵ لیتری -که تنها مخصوص آمریکا بود- و یا نمونه دو لیتری توربوشارژ عرضه می‌شد. علاوه بر این دو مدل گیربکس که یکی پنج‌سرعته دستی و دیگری چهار دنده اتوماتیک بود نیز قابل نصب بودند. 



نکته فنی دیگر اینکه بعد از چند سال تولید و عرضه، سیستم تعلیق برخی از مدل‌های این خودرو توسط لوتوس تقویت شده بود، راه تشخیص این نمونه‌ها نیز وجود علامت (handling by lotus) بود. از آپشن‌های این خودرو می‌توان به وجود سانروف، تهویه مطبوع و امکان کم و زیاد کردن نور صفحه کیلومتر شمار اشاره نمود. از موارد جالب دیگر داخل کابین می‌توان به حذف دو دسته راهنما و برف پاک کن اشاره نمود که به جای آن طراحان خوش ذوق تصمیم به طراحی دو قسمت مستطیل شکل در دو طرف و پشت غربیلک فرمان کرده‌اند که علاوه بر جای گرفتن دکمه‌های معمول همانند روشن و خاموش کردن چراغها، کلیدهای راهنمای چپ و راست، کنترل‌های تهویه مطبوع و یا فلاشرها نیز در آن جای خوش کرده بودند!

 




وسپا ۴۰۰

 


تعجب نکنید، وسپایی که امروزه با اسکوترهای زیبا و البته نسبتاً گرانش در کشور حسابی شهرت پیدا کرده، زمانی در سبد محصولاتش خودرو هم وجود داشته است! این اتومبیل از سال ۱۹۵۷ الی ۱۹۶۱ میلادی توسط همان سازنده اسکوترهای وسپا یعنی AMCA و تحت برندسازنده انواع موتور سیکلت‌های دو چرخ piaggio-که نشانش بر روی خودرو هم مشاهده می‌شود- و در تعداد ۳۴ هزار دستگاه به تولید رسید.



پیشرانه ۲ سیلندر مورد استفاده در این ایتالیایی ۰.۴ لیتر (۴۰۰ سی سی) حجم داشت که با هوا خنک می‌شد. حداکثر قدرت و گشتاور تولیدی این موتور ۳۹۳ سی‌سی بنزینی در دورموتور ۴۳۵۰rpm و معادل ۱۴ps(تقریباً همان ۱۴ اسب‌بخار) و ۲۷ نیوتن متر رقم می‌خورد. جالب است بدانید حداکثر سرعت قابل دسترسی با این وسپای ۳۶۰ کیلوگرمی، ۸۳ کیلومتر در ساعت بوده است. در زمان عرضه دو نوع گیربکس سه و چهار سرعته دستی قابل عرضه بودند، شایان ذکر است که انواع چهار سرعته در بازار آمریکا در دسترس نبودند. طول خودرو مورد بحث ۲۸۵۴ و عرضش ۱۲۷۱ میلی‌متر بود، در نتیجه همین ابعاد کوچک نیز در دسته میکروکارها ((micro car ها جای می‌گرفت. چهره‌اش ساده اما جذاب بود، موتور در عقب آن قرار داشت و لاستیک زاپاس هم در زیر صندلی شاگرد جای گرفته بود. دارای سقف باز شونده بود و برای ردیف دوم صندلی‌ها نیز می‌توانستید کوسن سفارش دهید! در نسخه‌های اولیه پنجره‌های کناری نیز ثابت بودند! و دیگر آنکه درپوشی برای داشبورد وجود نداشت.

 



فیسل وگا و فیسل FacelVega, Facel Il

 



رینگو استار-عضو گروه بیتلز-، رئیس جمهور مکزیک، شاه ایران، پابلو پیکاسو، کریستین دیور و فرنک سیناترا-خواننده آمریکایی- تنها قسمت کوچکی از لیست خریداران مشهور و مهم فیسل وگا ۲ به حساب می‌آمدند، خودرویی زیبا، گران‌قیمت، هشت سیلندر و فرانسوی که تنها ۱۸۲ نسخه از آن در طی ۱۹۶۲ الی ۱۹۶۴ میلادی تولید و عرضه شد. در آن زمان دو نوع پیشرانه هشت سیلندر ۶.۳ و ۶.۷ لیتری و گیربکس سه سرعته اتوماتیک-که همگی ساخته کرایسلر بودند- و یک جعبه دنده چهار سرعته دستی برای این ماشین قابل خریداری بود.

میزان قدرت تولیدی و حداکثر سرعت نمونه‌های اتوماتیک و دستی در نسخه ۶.۳ لیتری با هم تفاوت داشتند به طوریکه مقدار قدرت در اتوماتیک ۳۵۵ و در دنده‌ای ۳۹۵ اسب‌بخار بود و همچنین حداکثر سرعت در این دو نمونه نسز به ترتیب اعدادی معادل ۲۲۵ و ۲۴۷ کیلومتر در ساعت رقم می‌خورد. از این خودروی ۲+۲ تعداد ۱۸۲ دستگاه به تولید رسید که از این تعداد بالای ۳۰ نفر از انسان‌های مشهور آن را خریداری کردند!

فیسل در حال حاضر نیز یکی از خودروهای کلکسیونی با ارزش محسوب می‌شود تا جایی که خودروی فیسل ۲ که زمانی در اختیار رینگو استار بود، در سال ۲۰۱۳، چیزی در حدود ۵۵۲ هزار دلار مورد معامله قرار گرفت!





ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: