پایگاه خبری سرعت پرس

۱۳:۳۵ - ۲۷ مرداد ۱۳۹۸
مقایسه لامبورگینی هوراکان پرفورمانته در برابر پورشه 911 GT3RS و مک‌لارن 600LT
دیفرانسیل عقب در برابر چهارچرخ متحرک، موتور وسط در برابر موتور عقب، تنفس طبیعی در مقابل توربو شارژر و بالاخره ارزشی بین 141 تا 215 هزار پوند! اینها تفاوت‌هایی هستند که این سه رقیب با یکدیگر دارند با این وجود هرسه در یک نقطه مشترک هستند: عملکرد فنی که فقط یک قدم از توانایی ‌اتومبیل‌های مسابقه‌ای داخل پیست کمتر است و با تکیه بر آن می‌توانند مطابق با قوانین راهنمایی و رانندگی در شهر نیز تردد کنند.

مک‌لارن 600LT نمونه اسپرت‌تر از مدل 570S است، نسخه‌ای که 30 اسب‌بخار قوی‌تر و حدود 100 کیلوگرم نیز سبک‌تر از آن طراحی شده است. علاوه‌بر این، باله‌های عقب و جلو می‌توانند به نسبت 570S بالغ بر صد کیلوگرم Down Force یا نیروی رو به عمود پایین بیشتری ایجاد نمایند. در مورد بال عقب اما یک نکته جالب هم وجود دارد و آن بخش نسوز قسمت وسط اسپویلر است تا در برابر گرما و آتش خروجی از اگزوز دوام لازم را داشته باشد. راستی این نکته مهیج را فراموش نکنیم که مک‌لارن 600 تنها خودروی این رقابت است که از طریق آئینه عقب می‌توان آتش خروجی از اگزوزش را مشاهده کرد! اما این سوپراسپرت با موتور V8 دو توربوی 3.8 لیتری به قدرت 600 اسب‌بخار چه عملکردی در برابر رقیب ایتالیایی و آلمانی خواهد داشت؟ برای پاسخ به این سوال به سراغ دو رقیب دیگر این خودرو می‌رویم:

ورژن پرفورمانته هوراکان نیز از دستورالعمل یکسان با مک‌لارن 600 بهره می‌برد و این یعنی اینکه وزن کمترو قدرت بیشتر. لامبورگینی که مدل قدرتمندتر آونتادور را با نام SV یا Super Veloce راهی بازار کرده است برای هوراکان نام Performante به معنای عملکرد بهتر را برگزیده است. در مورد توانایی‌های هوراکان پرفورمانته همین نکته بس که بدانیم با موتور V10 تنفس طبیعی 5.2 لیتری به قدرت 631 اسب‌بخار و البته به لطف کاهش وزن در سال 2017 توانسته است رکورد نوربرگرینگ نوردشلیفه پورشه 918 اسپایدار با زمان 6 دقیقه و 52 ثانیه و 1 هزارم ثانیه را بشکند. این نکته هم ناگفته نماند که رکورد یاد شده به سرعت توسط پورشه 911 GT2RS و پس از آن توسط آونتادور SVJ بازهم شکسته شد. 


رقیب سوم اما برادر کوچک‌تر GT2RS یعنی GT3RS است که با موتور 4 لیتری بدون توربو در قالب شش سیلندر با آرایش فلت، 513 اسب بخار قدرت زیر پای راست راننده قرار می دهد و این درحالی است که GT2RS با موتور توربو قدرتی بالغ بر 690 اسب‌بخار دارد. GT3RS با فنربندی مسابقه‌ای و اسپویلر بزرگ و ورودی‌های هوا در کنار گیربکس PDK 7 سرعته توانسته مسیر نوردشلیفه نوربرگ‌رینگ را در زمان 6 دقیقه و 56 ثانیه و 4 صدم ثانیه بپیماید یعنی حدود 4 ثانیه کندتر از هوراکان پرفورمانته. 

اگر بخواهیم از روی ظاهر قضاوت کنیم بدون شک لامبو سوپراسپرت‌ترین خودروی این رقابت است. ظاهر آن به‌خودی خود ضربان قلب را بالا می‌برد و داخل کابین آن پر از احجام هشت ضلعی است که آنرا بی‌شباهت به داخل کندوی زنبور عسل نکرده است. با این وجود دید اطراف تعریف چندانی ندارد، فضای بالای سر محدود است و صفحه نمایش کاملا دور از دسترس راننده قرار دارد.  مک لارن نیز از ظاهری سوپراسپرت گونه و مهیج بهره می‌برد. در داخل کابین آن، اولین بخشی که جلب توجه می‌کند صندلی‌های فیبرکربنی دست‌ساز برگرفته از مدل سنا است که 24 هزارپوند قیمت دارد و کابین اما ساده و بدون تجهیزات بوده و حتی در آن خبری از تهویه و سیستم صوتی نیست! ارگونومی آن نیز به‌خوبی خودروهای شهری نبوده و درکل در داخل کابین چیزی بیشتر از لوتوس اوو را شاهد نیستیم. از نقطه نظر ظاهری پورشه عادی‌ترین خودروی این رقابت محسوب می‌شود که تفاوت ظاهری چندانی با دیگر 911‌های بازار ندارد. داخل کابین نیز همین رویه تکرار شده با این تفاوت که در آن ‌سعی شده است از مواد سبک استفاده شود تا وزن زیادی به خودرو تحمیل نگردد. ازطرفی رول کیج در پشت صندلی راننده به منظور ایمنی بیشتر دیده می‌شود. 

تست هندلینگ در جاده‌های فنی ولز

مک‌لارن با وزن 1356 کیلوگرم 124 کیلوگرم سبک‌تر از لامبو و 74 کیلوگرم سبک‌تر از پورشه است. فرمان آن کمی سریع‌تر از 570S واکنش نشان می‌دهد و در عین حال دقیق‌تر از فرمان دیگر مدل‌های مک‌لارن است. البته نباید فراموش کرد که هیچ کدام از این سه رقیب خودروهای راحتی برای سریع راندن نیستند و به همین دلیل هم ابتدا باید 600LT را در حالت نرمال و سپس اسپرت برانید تا با عکس‌العمل‌های خودرو آشنا شوید سپس حالت Track یا پیست را برای آن انتخاب کنید تا بتوانید از توانایی‌های حداکثری استفاده نمایید. مک‌لارن می‌تواند در مسیر مستقیم بدون برخورداری از سامانه 4WD صفرتاصد 2.9 ثانیه را به ثبت برساند درحالی‌که از چسبندگی عالی به جاده بهره می‌برد اما آنچه که در این خودرو نسبت به رقبا نمی‌بینید، هیجان رانندگی است.


هوراکان پرفورمانته را در برابر مک لارن 600LT باید سوپراسپرت سخت‌تری نامید. حس اعتماد به نفسی که با مک‌لارن تجربه می‌کنید، در لامبو مشاهده نمی‌شود و به نظر می‌رسد که این خودرو فقط باید زیر دستان یک راننده حرفه‌ای مسابقات باشد تا یک فوتبالیست معروف! با دکمه‌های روی فرمان می‌توان بین حالت استرادا (خیابان) و کورسا (مسابقه) تغییر وضعیت داد که هرکدام از آنها بر حساسیت پدال گاز، زمان تعویض دنده و مپ گیربکس، سفتی فنربندی به علاوه وزن فرمان تاثیر دارند. همچنین درحالت کورسا گشتاور بیشتری به چرخ های عقب منتقل می‌شود تا سامانه 4WD آن با محوریت چرخ‌های عقب هیجان بیشتری به رانندگی اضافه نماید. صفرتاصد 2.9 ثانیه‌ای آن با مک لارن برابری می‌کند اما در شتاب‌گیری‌های ثانویه هنگام خروج از پیچ سریع‌تر از رقیب بریتانیایی نشان می‌دهد. جدا از این که صدای موتور V10 این خودرو بسیار مهیج‌تر از موتور توربو 600LT است. 


پورشه 911 GT3RS از لحاظ قدرت در پس دو رقیب قرار دارد و از آوانتاژ سبک بودن نیز به اندازه مک‌لارن بهره نمی‌برد تا با صفرتاصد 3.2 ثانیه کمی در پس رقبا قرار گیرد اما باید گفت هندلینگ آن یک شاهکار تمام‌عیار است. این خودرو به طرز عجیبی به آسفالت می‌چسبد به طوری‌که هر راننده نیمه حرفه‌ای به خود جرات می‌دهد دور موتور را در تمام دنده‌ها به 9 هزار دور در دقیقه برساند و این دقیقا همان زمانی است که شما می‌توانید گوش نوازترین غرش موتور را بشنوید. باتوجه به این که موتور پورشه، توربوی مک‌لارن را ندارد و از لحاظ تعداد سیلندر و حجم موتور فاصله زیادی با رقیب ایتالیایی دارد باید در رانندگی اسپرت تحت فشار دور موتور را دائم در محدوده پنج هزار دور یا بالاتر نگه دارید اما در رانندگی شهری با پایین نگه داشتن دور موتور می‌توان گفت GT3RS راحت‌ترین خودروی شهری این رقابت محسوب می‌شود. 

نتیجه

مک‌لارن 600LT از دینامیک رانندگی عالی بهره می‌برد و موتور آن به لطف توربوهای قدرتمند از همان دورهای پایین بسیار پرتوان نشان می‌دهد. فرمان آن دقیق است اما وقتی از پشت فرمان لامبو و یا پورشه برخاسته و پشت فرمان آن بنشینید آرزو می‌کنید کاش 600LT کمی هیجان‌انگیزتر از این بود و از صدای موتور مهیج‌تری بهره می‌برد. لامبورگینی هوراکان پرفرومانته بدون شک سریع‌ترین رقیب این گروه است به‌شرطی که راننده یک لوئیس همیلتون درون داشته باشد چراکه رانندگی تحت فشار با آن بسیار سخت است و دید اطراف ناکافی نیز بر سختی موضوع می‌افزاید. GT3RS هم یک سوپر اسپرت کامل نیست، ظاهر آن چندان نمی‌تواند نظرها را به سوی خود جلب نماید و موتور در دورهای پایین از کشش یک سوپراسپرت بهره نمی‌برد با این حال می‌تواند راننده را به طرز مثبتی درگیر خود نماید. نه آن قدر دقیق است که بی‌روح باشد نه آنچنان وحشی است که به سختی کنترل شود. رانندگی تحت فشار با آن لذت‌بخش است و از طرفی می‌تواند به عنوان خودروی شهری نیز به راحتی مورد استفاده قرار گیرد. با این اوصاف 911GT3RS دقیقا همان چیزی است که باید باشد، یک سوپراسپرت شهری که فقط یک قدم از پیست عقب‌تر است. جدا از همه نکات ذکر شده فراموش نکنیم که GT3RS در بازار انگلستان 44 هزار پوند ارزان‌تر از مک لارن 600LT و 74 هزار پوند ارزان‌تر از هوراکان پرفورمانته به فروش می‌رسد. 



ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: