پایگاه خبری سرعت پرس

۱۱:۳۱ - ۲۲ مرداد ۱۳۹۸
آیا با واگذاری سهام دولتی، صنعت خودروسازی کشور متحول می‌شود؟

به گزارش سرعت از دنیای اقتصاد و در گزارش ارائه شده از سوی دو خودروساز بزرگ کشور به بورس، طی سال ۹۷ ایران خودرو و سایپا در مجموع حدود شش هزار و ۷۶ میلیارد تومان زیان از ناحیه تولید متحمل شده‌اند که البته این رقم بدون احتساب هزینه‌های مالی بوده و با افزودن هزینه‌های موردنظر، زیان سال گذشته خودروسازان در تولید، بسیار بیشتر خواهد بود. طبق این گزارش اکثر قریب به اتفاق محصولات سه خودروساز بزرگ کشورمان طی سال ۹۷، با زیان به تولید رسیده‌اند و با توجه به تداوم مسائلی مانند تحریم، تورم، کمبود نقدینگی و اختلال در تامین قطعات و به تبع آن افت تولید، به نظر می‌رسد که این زیاندهی در طی سال جاری نیز احتمالا ادامه داشته باشد. در چنین شرایطی، دولت موضوع واگذاری باقیمانده سهام خود در خودروسازی را دوباره به جریان انداخته و بنا به گفته وزیر صنعت،معدن و تجارت، قرار است این پروژه در سه مرحله و تا پایان سال ۹۹ به سرانجام برسد. در مرحله نخست، اموال مازاد و غیر‌تولیدی خودروسازان به فروش می‌رسد و در مراحل بعدی ابتدا زیرمجموعه‌های به اصطلاح زائد ایران‌خودرو و سایپا (مانند شرکت‌های قطعه‌سازی) و در نهایت نیز ‌باقیمانده سهام دولت در این دو شرکت، واگذار می‌شود. اتفاقا یکی از پرسش‌های مهم حول محور این واگذاری این است که با توجه به زیان انباشته خودروسازان (حدود ۱۵ هزار میلیارد تومان) و تولید توام با زیان محصولات، چه انگیزه‌ای پشت فروش این سهام است؟ آیا دولت نمی‌توانست و نمی‌تواند صبر کند تا اوضاع تولید به سامان شده و خودروسازی از زیان خارج شود و آن‌گاه اقدام به فروش سهام خود در دو خودروساز یزرگ کند؟ از طرف دیگر باید پرسید که متقاضیان سهام دولتی خودروسازان، با این اوضاع نابسامان تولید (زیاندهی تولید محصولات)، با چه انگیزه‌ای به‌دنبال خرید سهام موردنظر هستند؟ به‌نظر می‌رسد دولت -در‌صورتی‌که واقعا قصد خروج از خودروسازی را داشته باشد- بیشتر به‌دنبال آن است که خود را از زیر بار زیان بیشتر و مسوولیت سنگین این صنعت خارج کند. خودروسازی در حال حاضر صنعتی زیانده است که پایگاه اجتماعی مناسبی هم ندارد و دولت نیز همواره به دلیل حمایت‌های مادی و معنوی آشکار و پنهان از آن، مورد انتقاد افکار عمومی بوده و هست. با توجه به این موضوع حالا به‌نظر می‌رسد که دولت بدش نمی‌آید به واسطه واگذاری باقیمانده سهامش در ایران‌خودرو و سایپا، خود را از زیر بار مالی و همچنین فشار افکار عمومی رها کرده و بخش خصوصی را جایگزین کند.

در خصوص واگذاری سهام دولت در دو خودروساز البته باید چند نکته را فراموش نکرد: نکته اول اینکه دولت با واگذاری این سهام علاوه بر فرار از زیان این خودروسازان به فکر نجات این صنعت با توان مالی و مدیریتی بخش خصوصی است تا آن را در شرایط بهتری قرار دهد. نکته دوم اما به استقبال از خرید این سهام برمی‌گردد و اینکه مشتریانش از کدام گروه خواهند بود؟ و نکته بعدی اینکه آیا این واگذاری حقیقتاً به نفع صنعت خودروسازی تمام خواهد شد؟

در پاسخ به این سوالات باید گفت: چنانچه پروژه واگذاری باقیمانده سهام دولت در ایران‌خودرو و سایپا تا پایان سال ۹۹ اجرایی شود، به نظر می‌رسد شرایط حداقل از وضع حاضر بسیار بهتر شود. پرواضح است که بزرگترین مشکل این صنعت به ضعف مدیریتی بویژه در بخش هزینه‌ها و حمایت‌های دولتی از این صنعت برمی‌گردد که علاوه بر زیان‌ده کردن آن موجب پس‌رفت این صنعت شده در این سال‌ها شده است. در مورد خریداران هم باید گفت که در حال حاضر و البته تا به امروز فقط از قطعه‌سازان به‌عنوان مشتریان جدی سهام موردنظر یاد می‌شود که به گفته خودشان با بی‌پولی دست و پنجه نرم می‌کنند. با این حال اما بازار بزرگ و انحصاری خودرو از یکسو و دارایی‌های تولیدی و غیر تولیدی‌ خودروسازان از سوی دیگر، آن‌قدر جذابیت دارد که خریداران به ویژه قطعه‌سازان به‌دنبال خرید سهام آن باشند. با این توصیف به نظر می‌آید که تحقق واگذاری سهام خودروسازان با در نظر گرفتن پیش‌فرض‌هایی از جمله رفع تحریم‌ها و بهبود وضع اقتصادی، ایجاد بازار رقابتی و تضمین سرمایه سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی به نفع این صنعت باشد.  

 

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر: