پایگاه خبری سرعت پرس

۱۲:۵۲ - ۰۲ بهمن ۱۴۰۰
برگردان و نوشته رسا.گ
آلفاسود را جوان‌های دهه 40 و 50 بخوبی می‌شناسند. همون جوان‌های یقه‌پهن و پاچه گشاد دهه 50 که آلمانی‌بازهایشان سوار بر فولکس گلف و ایتالیایی‌‌بازهایشان سوار بر ولوچه و آلفاسود به پلاژهای بندر انزلی می‌رفتند! حالا اما از آن دوران طلایی زمان زیادی گذشته است و یادآوری آن تنها یک حس خوب نوستالوژیکی را به همراه دارد. دیدن عکس یک آلفاسود ‌در سایت‌های خارجی ما را بر آن داشته تا نگاهی داشته باشیم به تاریخچه این هاچ‌بک زیبا که در دهه 70 در رده‌های کوپه، 4 در و استیشن تولید می‌شد.



به گزارش پایگاه خبری سرعت پرس، در اواخر دهه 1960، با توجه به افزایش تقاضا برای خودروهای اقتصادیِ با قیمت معقول، سازنده میلانی تصمیم گرفت که یک econobox  دیفرانسیل جلو را در خط تولید داشته باشد. برای آن دسته از دوستان نیز که با (واژه اکونوباکس) آشنا نیستند، باید بگوییم که این یک اصطلاح عامیانه غیررسمی در آمریکاست که به خودروی اقتصادی کوچک، جعبه‌ای شکل، کم مصرف و با تجملات کم و قیمت پایین اطلاق می‌شود. لقبی که آمریکایی‌ها بیشتر به خودروهای ژاپنی همچون سیویک می‌دادند که در اندازه‌‌هایی کوچک‌تر و کم مصرف از قابلیت اطمینان و کیفیت ساخت بالاتری نسبت به همتایان آمریکایی خود برخوردار بودند. 










انگیزه تولید آلفاسود

اما چه شد که آلفاسود خلق شد؟ در ایتالیا "جوزپه لوراگی" مدیر اجرایی آلفا، درست در زمانی که کارگران جوان به‌دنبال یافتن مشاغلی با درآمد بهتر به شمال ایتالیا مهاجرت می‌کردند از دولت ایتالیا برای تولید یک خودروی اقتصادی درخواست کمک کرد و دولت هم که واقعاً علاقه‌مند به کاهش سرعت مهاجرت از جنوب به شمال بود، با دادن وام موردنیاز، پروژه تولید آلفاسود را برای "لوراگی" ممکن کرد. درواقع باید گفت که آلفارومئو به طور خاص، مجبور شد خودروی جدیدش را در جنوب ایتالیا که از نظر اقتصادی محروم‌تر بود، تولید کند و به همین منظور هم یک کارخانه کاملاً جدید در Pomigliano d'Arco ‌احداث کرد.




دولت به آلفا کمتر از 360 میلیارد لیره وام داد که بخشی از آن صرف شکار رودولف هروسکا شد. طراح و مهندس اتریشی که در وین به دنیا آمده بود و قبلاً هم روی فولکس واگن بیتل، تانک پورشه تایگر‌VK 4501، آلفارومئو جولیتا و فیات 128 کار کرده بود، در این پروژه بکار گرفته شد تا این خودرو متولد شود. اما حتی برای هروسکا (ملقب به آقای آلفاسود) با این استعداد نیز زمان بسیار تنگ بود. چراکه سنگ بنای تأسیسات کارخانه در پومیلیانو در سال 1968 گذاشته شده بود و ماشین باید در طی 3 سال  (تا سال 1971) آماده می‌شد! او البته تلاش کرد تا پروژه به سرانجام برسد و در این راه  خوشبختانه تیمی از متخصصانی همچون مهندس دومنیکو چیریکو(رهبر تیم فنی) و اسطوره‌های طراحی جورجتو جوجیارو و آلدو مانتووانی در کنار او قرار گرفته بودند، تا کار به نتیجه برسد. 



موتور باکسر آلفاسود برای اولین بار در ژوئیه 1968 روی نیمکت روشن شد. در نوامبر همان سال، اولین نمونه اولیه هم درپیست Circuito di Balocco   آزمایش شد و خودرو بالاخره مطابق با همان برنامه زمان‌بندی شده در نوامبر 1971 و در نمایشگاه خودروی تورین به طور عمومی معرفی شد. 



آلفاسود فقط 830 کیلو وزن داشت و با کاهش مرکز ثقل و موتور افقی -که در ابتدا 63 پونی‌متریک رتبه‌بندی شده بود- به هندلینگی عالی برای آن دوران دست یافت. این خودرو در مدل‌های مختلف بدنه از جمله سدان‌های چهار در، هاچ‌بک‌های سه و پنج در، کوپه‌های سه در با نام اسپرینت و واگن سه در عرضه می‌شد که این آخری به نام Giardinetta شناخته می‌شد.
جولای 1977 زمانی بود که آلفاسود با معرفی یک موتور بوکسر 1.3 لیتری بزرگتر که 76 اسب‌بخار قدرت داشت، به یک خودروی اسپرت تبدیل شد. البته بعداً آلفارومئو این موتور چهار سیلندر را به موتورهای 1.4 و 1.5 لیتر ارتقا داد.
آلفاسود، از پکیج نوآورانه گرفته تا هندلینگ دلچسب و استایل دلپذیر، همه چیز را با خود داشت و نشریات خودرویی آن دوران نمی‌توانستند از آن تعریف و تمجید نکنند و آنچنان ویژگی‌های فوق‌الذکر را ستایش می‌کردند که انگار دیگر فردایی وجود ندارد و بالای آن دیگر وجود نخواهد داشت! 




اما آلفاسود چندان بدون ایراد هم نبود! در ساخت آن از فولاد با کیفیت پایین استفاده شده بود و خوردگی و زنگ زدن بدنه ظرف مدت کوتاه، ضعفی قابل توجه بود. ضمن اینکه کیفیت ساخت خیلی خوب نبود و کارگران کارخانه پومیلیانو هم این عادت بد را داشتند که هر پنجشنبه اعتصاب کنند! و خط تولید را با مشکل روبرو کنند. بد نیست بدانید که کارگران این کارخانه تا سال 1989، بیش از 700 بار تحصن کردند که حقیقتا تولید آن را دچار مشکل کرده بود. 

اما با همه این حرف‌ها آلفاسود در سال 1980 جایزه "خودروی دهه" را توسط مجله CAR دریافت کرد و آلفارومئو بیش از یک میلیون دستگاه از آن را به فروش رساند. 
آلفاسود دیفرانسیل جلو که بعدا با مدل‌های آرنا و 33 جایگزین شد، همچنان به عنوان یک ایتالیایی اصیل قابل احترام است و این جایگاه را بیشتر از هر چیزی مدیون شکستن ساختار تولید خودروهای دیفرانسیل عقب RWD در ایتالیاست.  



منبع: سرعت پرس
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
تازه ترین ها