پایگاه خبری سرعت پرس

۱۵:۵۴ - ۰۳ تير ۱۴۰۰
نوشته حمید کلاته
در این گزارش به پنج نمونه از عجیب‌ترین (و در برخی موارد حتی شاید مسخره‌ترین) ابزاری اشاره می‌شود که تاکنون برای یک خودرو طراحی شده است!
5 تجهیز عجیب


سرعت پرسخودروسازان در طی سالیان متمادی به جهت تامین رفاه و ایمنی خریداران، فناوری‌های مفیدی را توسعه داده‌اند که بسیار کارامد  بوده‌اند با اینحال اما تجهیزاتی هم بوده‌ که عجیب، بی‌فایده و بدردنخور بوده‌اند. در اینجا پنج مورد از عجیب‌ترین ابزارهایی را مشاهده می‌کنید که در اتومبیل‌های قدیمی از آنها استفاده می‌شده است.


5 تجهیز عجیب


دستگاه پخش وینیل

امروزه اکثر اتومبیل‌ها مدرن به اینترنت‌ وصل شده‌ و با ابزاری چون بلوتوث سازگار با تلفن‌های هوشمند شده‌اند. ابزاری که نیازهای ما را برای سرگرم ‌شدن و گوش دادن به موسیقی در جاده‌ها برطرف می‌کنند. یک دهه قبل سی‌دی پلیرها کارایی داشتند، در دهه‌های قبل‌تر از آن یعنی در  دهه 60 تا 2000 نیز نوارهای کاست روی بورس بودند. ‌قبل از اختراع نوار کاست در سال 1963‌ هم تنها رادیو بود که وسیله پخش موسیقی در داخل ماشین به حساب می‌آمد. اما در دهه 1950 کرایسلر با ایده‌ای عجیب دستگاه پخش وینیل یا همان صفحه گرام را بر روی مدل‌هایی از محصولات خود ارائه داد که در زمان خود جالب و البته بسیار عجیب بود.  


5 تجهیز عجیب


وینیل توسط پیتر گلدمارک در در آزمایشگاه CBS ساخته شده بود و به عنوان گزینه‌ای جذاب در مدل‌های مختلف کرایسلر‌، پلیموث‌، داج‌، دسوتو و امپریال در دسترس قرار می‌گرفت این وسیله ابتکاری که به آن  Highway Hi-Fi  گفته می‌شد، کمی متفاوت از یک ضبط کننده معمول‌، برای پخش با نیمی از سرعت یک ضبط معمولی طراحی شده و دیسک‌ها شیارهای دو برابر بیشتری داشتند که این ظرفیت ذخیره سازی را از 45 دقیقه به حدود دو ساعت افزایش می‌داد. یک پلیر جدید که رانندگان را مستقل از دی‌جی‌های رادیو می‌کرد و آنها می‌توانستند در طی سفر موسیقی دلخواه خود را پخش کنند. سیستمی بی‌نظیر که البته ایراداتی هم به آن وارد بود! به طور مثال هزینه بالایی داشت، پارازیت و قطع و وصلی آن به هنگام حرکت در مسیرهای پردست‌انداز راننده را کلافه می‌کرد و عناوین محدودی هم برای انتخاب وجود داشت. مواردی که موجب شد تا استفاده از صفحه وینیل در درون خودرو، عمری از کمتر از دو سال داشته باشد.


5 تجهیز عجیب


یخ ساز

استفاده از کول‌باکس یا محفظه خنک کننده از دهه 90 فراگیر شد و خوب به خاطر دارم که اولین بار آن‌را در نسخه ex saloon کرونا دیدم. آپشنی که البته کمی قبل‌تر توسط مرسدس در مدل‌های پرمیوم خود استفاده می‌نمود. امروزه نیز به غیر از اتومبیل‌های لوکسی همچون رولز‌رویس‌، بنتلی، مای‌باخ  و مرسدس بنز که علاوه بر کول باکس دارای محفظه‌ای برای نگهداری بطری‌ و گیلاس‌های کریستال هستند، سدان‌های معمولی هم دارای محفظه‌های خنک کننده شده‌اند. اما شاید برایتان جالب باشد که بدانید تویوتا این کار را در دهه 1980 انجام داده و در اقدامی عجیب محفظه کوچکی از کنسول داشبورد یک ون معروف خود (هایس) را  تبدیل به یک یخ‌ساز کرده بود!


5 تجهیز عجیب


ون‌های هایس فضای جا داری داشتند، دیفرانسیل عقب بودند و یک موتور چهار سیلندر داشتند که در زیر محفظه سرنشین نصب شده بود. در هایس،  اگر نیاز به رفع مشکل فنی داشتید، مجبور بودید که صندلی راننده را بلند کنید تا به قسمت موتور دسترسی پیدا کنید. طول آن نیز کاملاً جمع و جور بود و فقط 170 اینچ (4318 میلی متر) طول داشت اما با این حال بدلیل نوع طراحی خاصش، که شامل جای‌گذاری موتور در زیر کابین و فرم کپسولی اتاق می‌شد، بسیار کارامد بود. تویوتا اما برای اینکه این ون خیلی خاص باشد و دارای مزیتی برجسته نسبت به رقبایش باشد، یخچالی به اندازه یک جعبه کوچک را به‌عنوان گزینه‌ای در تریم‌های خاص ارائه داد. این دستگاه یخ‌ساز در کنسول مرکزی دقیقاً در مقابل دست دنده قرار گرفته بود و عمر کوتاه آن نشان داد که خیلی مورد‌پسند مشتریان ون نبوده! ضمن اینکه به نظر می‌رسد داشتن یک یخ‌ساز در داخل یک ون آنهم در زمانی که فقط لیموزین‌های گرانقیمت دارای کول‌باکس بودند، ‌خیلی ایده جالبی نبوده است.


5 تجهیز عجیب


تریم گرانیت

در دوره‌ای از تولید خودرو، فضای داخلی اتومبیل بیشتر پلاستیکی‌، چرم وینیل و یا کرومی بود. برخی از خودروسازان نیز برای ایجاد یک فضای داخلی مجلل، گرم و در عین حال جذاب، روکش‌های چوبی را به بازار عرضه کردند. امروزه هم برخی  از اتومبیل‌های اسپرت به استفاده از آلومینیوم و حتی فیبرهای کربن روی آورده‌اند، اما متریال و روکش عجیبی که مرسدس در دوره‌ای از آن استفاده نمود، گزینه‌ای از روکش گرانیت به روی داشبورد بود1. 


5 تجهیز عجیب


این کمپانی در دهه‌های 2000 و 2010 در مدل‌های مختلفی از جمله سری SL و یا مایباخ از روکش‌های طرح گرانیتی استفاده نمود که بخشی از برنامه Designo این شرکت بود و در اوایل سال 2010 بیش از 2500 دلار هزینه را به خریدار تحمیل می‌کرد. مسلماً تزئینات گرانیتی در میانه داشبورد و کنسول وسط آپشنی عجیب و از نظر برخی حتی زشت بود، اما به هر حال این یکی از ترفندهای مرسدس برای برجسته شدن در بازار خودروهای پرمیوم بود.


5 تجهیز عجیب


اسکوتر آن‌برد

خودروهای خانه سر خود MOTORHOME و یا کاروان‌ها گزینه‌ای بسیار عالی برای سفر هستند و بویژه یکی از سگمنت‌های جذاب برای اروپایی‌ها است. خودروهای کاملا مجهزی که هیچ چیزی را برای تدارک از یک سفر لذت بخش کم نمی‌گذارند. ‌در این خودروها شما می‌توانید تریلر موتوری خود را در هر جایی که فضای کافی برای پارک وجود دارد، پارک کنید، بخوابید و یا حتی از اسکوتر متصل به انتهای عقب آن -بدون اینکه نگران خیابان‌های باریک و بدون پارکینگ باشید- برای گشت‌و‌گذار در شهر استفاده کنید. اما حرف ما این خودروها نیست بلکه ایده‌ای است که هوندا از این خودروها گرفته و آن‌را در یک مدل ساب‌کامپکت خود اجرا نموده است!


5


در مورد Motocompo صحبت می‌کنیم‌، یک اسکوتر بسیار کوچک که فقط 46.7 اینچ(1،185 میلی‌متر)طول‌، 21.1 اینچ(535 میلی‌متر) عرض و 35.8 اینچ(910 میلی‌متر)قد دارد. Motocompo با دسته‌های تاشو‌، صندلی و گیره‌های پایه جمع شو طراحی شده بود‌، در عرض چند دقیقه به یک بسته جعبه‌ای شکل تبدیل شد و آنقدر کوچک بود که در صندوق عقب خودرو جای می‌گرفت. 


5 تجهیز عجیب


اما نکته عجیب در این بود که این اسکوتر در صندوق خودروی مینی جای می‌گرفت که فقط 134.6 اینچ (3420 میلی‌متر) طول داشت. قدو وقواره‌ای از خودرو که‌ قطعاً انتظارش را نداشتید که یک اسکوتر در آن جاسازی شده باشد!‌Motocompo  از سال 1981 تا 1983 در تیراژی بیش از 53000 دستگاه تولید شد. این اسکوتر دارای یک موتور کوچک دو زمانه 49 سی‌سی با قدرت 2.5 اسب بخار بود و فقط 93 پوند (42 کیلوگرم) وزن داشت. هرچند که این خودرو در خیلی از بازارها از محبوبیت خاصی برخوردار نشد‌، اما در ژاپن طرفداران زیادی پیدا کرد.


5 تجهیز عجیب


کریستال‌های التیام بخش!

اکنون به لطف شبکه‌های اجتماعی‌، ما در اطلاعاتی از سلامتی غرق شده‌ایم که با مبنای علمی نسبتاً کم، توسط شخصیت‌های عمومی تبلیغ می‌شود‌. اما این صنعت خیلی جدید نیست، در دهه 1980‌، یک راننده افسانه‌ای مسابقات، کریستال‌ها و مگنت‌های شفابخشی را درون اتومبیل‌ قرار می‌داد و ادعا می‌کرد که این کریستال‌ها می‌توانند از طریق "تراز‌بندی مولکول‌ها" عملکرد و هندلینگ خودرو را بهبود می‌بخشند. این ایده مسخره متعلق به پیتر براک بود که با سه بار قهرمانی در تور استرالیا و 9 بار برنده شدن در باثورست 1000‌، سریعترین و با استعدادترین راننده استرالیا بود. پیتر که در طول دهه 1970 تقریباً به طور انحصاری با اتومبیل‌های هولدن مسابقه می‌داد‌، رابطه خاصی با این خودروساز برقرار کرده بود و با همکاری این شرکت به تولید نسخه‌های محدود و با عملکرد بالا از مدل Commodore می‌پرداخت.

در حالی که هولدن و HDT به لطف همکاری با براک از نظر اقتصادی خوب عمل می‌کردند اما این راننده مسابقه با یک سری مسائل دیگر دست به گریبان بود. او که از احساس بیماری خسته شده بود‌، با یک متخصص کایروپراکتیک محلی تماس گرفت و سبکی از زندگی را برگزید که ترکیبی از گیاه‌خواری و استفاده از کریستال بود.

براک از سبک زندگی جدید چنان هیجان زده شده بود که شروع به استفاده از "قدرت" این کریستال‌ها در همه مواردی کرد که به نوعی با آنها درگیر بود. مواردی از جمله خودروهای مسابقه‌ای HTDخود.


5 تجهیز عجیب


در سال 1986‌، این شرکت دریافت که بروک در ماشین‌های خود کریستال نصب کرده است و او هم گفت که جعبه کوچک بلورهای جاسازی شده در رزین برای "تراز کردن و همسو کردن" مولکول‌های اتومبیل در نظر گرفته شده است.

او نه تنها اصرار داشت كه اتومبیل‌های مسابقه‌ای مجهز به این کریستال‌ها باشند بلکه بلكه سعی می‌كرد هولدن و جنرال موتورز را متقاعد كند تا در هر مدل اتومبیل خیابانی خود نیز از کریستال‌های  پولاریزه انرژی استفاده کنند! هرچند این اتفاق نیفتاد‌، اما بروک تصمیم اجرایی کردن آن را به عنوان یک آپشن 480 دلاری اتخاذ كرد.

استفاده از چنین آپشنی آنقدر عجیب بود که هولدن از ترس عواقب مرتبط بودن با علم شبه برانگیز، بلافاصله همکاری خود را با براک پایان داد. انرژی‌های پولاریزه شده نیز تقریباً به کار مسابقه‌ای بروک پایان دادند چراکه این راننده استرالیایی دو دهه آینده خود را در مقیاس کوچکتری از مسابقه سپری کرد.

 

 

منبع: سرعت پرس
ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدیدترین ها